Warning: Undefined array key 6 in /customers/0/2/4/skisprungschanzen.com/httpd.www/source/address.php on line 199
Nasze archiwum ma już 4000 kompleksów skoczni!
7000th ski jumping hill added to the Archive!
New Granåsen ski jump in Trondheim inaugurated
Fire destroys ski jumps in Biberau-Biberschlag
Copper Peak: Funding of the renovation finally secured
14.08.2024
13.08.2024
12.08.2024
Reklama:
Partner:
.
Punkt K: | 49 m |
![]() ![]() |
54,0 m (Manfred Runge ![]() |
Współrzędne: | 47.7652829, 12.0047516 ✔ ![]() ![]() |
Punkt K: | 22 m |
![]() ![]() |
26,5 m (Toni Steinbauer ![]() |
26,5 m (Toni Steinbauer ![]() |
Punkt K: | ok. 25 m |
Rok budowy: | 1932 |
Data wyburzenia: | 1961 |
Współrzędne: | 47.767850, 12.007030 ✔ ![]() ![]() |
30-metrowa naturalna skocznia narciarska istniała w Bad Feilnbach od 1932 roku, a jej zeskok został wykopany ręcznie, z pomocą łopat, przez członków ówczesnego klubu sportowego. Jednakże w 1961 miejscowe władze gminne zdecydowały się przekazać dużą część terenu, na którym znajdował się obiekt, pod zabudowę mieszkaniową i trzeba było rozpocząć poszukiwania nowego miejsca dla uprawiania skoków, czym zajęli się ówcześni działacze zarządu klubu, Bruno Meder i Wolfgang von Feilitzsch.
Udało się wytypować odpowiednią lokalizację, ok. 250 metrów powyżej starego obiektu i w 1964 roku zdecydowano się zbudować nową skocznię. Teren ten należał do kilku rolników, w związku z tym ustalono, że roczny czynsz za jego użytkowanie będzie stanowić równowartość 8 cetnarów siana (około 400 kg), które mogłoby być tam zebrane. Koszty prac oszacowano na 35 000 marek niemieckich, z czego dofinansowanie powiatu wyniosło 20 000. Pierwotnie planowana konstrukcja najazdu została zaprojektowana przez mistrza stolarskiego z Gundelsbergu. Nachylenie zeskoku wyznaczono bez profesjonalnych obliczeń i dostosowano przy użyciu spychacza.
Podczas tych działań kierowca buldożera zdał sobie jednak sprawę, że jest zbyt strome, a promień musiano wyliczyć nieprawidłowo. W rezultacie najazd musiał zostać cofnięty o kilka metrów. Fundamenty wieży i najazdu zostały już jednak zabetonowane, dlatego ich górne części pozostały na swoim miejscu, podczas gdy próg przesunięto o cztery metry. Oznaczało to jednak, że nie wystarczyło przestrzeni na pomieszczenie dla narciarzy, które pierwotnie planowano pod progiem i które miało mieć wymiary około 4 x 4 metry. Zbyt stromy zeskok zabezpieczono przed osuwaniem się świeżo usypanej ziemi poprzez posadzenie pnączy wierzb. Powiatowy inspektor budowlany zażądał jednak obliczeń statycznych ze względu na nieco wyższą, niż planowano, wieżę najazdową. Okazało się, że ze względu na te modyfikacje potrzeba było pięć razy więcej drewna niż pierwotnie zakładano! Poprawiono więc plany, a zatwierdził je znany architekt i projektant skoczni narciarskich, Heini Klopfer.
Zawody otwierające nową Hirschgraben-Schanze ostatecznie odbyły się 6 stycznia 1965 roku. Jakiś czas później pojawiła się dodatkowa, 22-metrowa skocznia, która opadała na ten sam zeskok. W kolejnych latach na drugim co do wielkości obiekcie Związku Narciarskiego Inngau rozegrano wiele regionalnych mistrzostw, mistrzostw Bawarii i mistrzostw nordyckich, w których czasami brało udział ponad 100 skoczków z Allgäu (Oberstdorf, Isny), Isartal, Degenfeld, Berchtesgaden, a także Austrii (Wörgl, Wildschönau). Kompleks skoczni był powszechnie znany jako idealne miejsce do treningów dla młodzieży.
Jednakże, jako że DSV (Niemiecki Związek Narciarski) narzucał nowe warunki i wymagania dotyczące dalszego funkcjonowania obiektu w latach 90-tych i nie było już grupy zawodników, którzy mogliby z niego korzystać, zamknięto go po ostatnich zawodach w 1999 roku, choć wciąż był w dobrym stanie konstrukcyjnym. Pod koniec 2011 roku skocznia została ostatecznie rozebrana z powodu postępującego zniszczenia.
Reklama:
Komentarz: